Ivesta

Namens mijn ouders en de rest van het gezin wil ik jullie laten weten dat wij afgelopen vrijdag onze lieve Vesta (Ivesta) hebben moeten laten inslapen.

De laatste keer dat Vesta ingeënt moest worden zei de dierenarts nog dat ze zo gezond en vitaal was voor haar leeftijd, dus we gingen er vanuit dat ze haar 15e verjaardag met gemak zou gaan halen. Een maand geleden echter zijn mijn ouders met haar naar de dierenarts gegaan vanwege een ontstoken tepel (dachten we toen nog). De dierenarts constateerde echter al snel dat het niet om een ontstoken tepel ging maar om een tumor die naar buiten groeide… Ook bij de andere tepels waren onderhuids ‘bobbels’ te voelen.

Gezien haar hoge leeftijd raadde de dierenarts een operatie af. Vesta is weer mee naar huis gegaan omdat we niet goed wisten wat te doen. De plek waar de tumor naar buiten groeide was open en er kwam steeds vocht uit, daarom hebben we haar een hesje aan gegeven met maandverband op de plek van de tumor. De ‘wond’ werd elke dag schoongemaakt en ze kreeg elke dag een schoon hesje aan. In het begin was het nog goed te doen op die manier. De laatste dagen merkte we dat ze er steeds meer aan begon te bijten en te krabben, en het schoonmaken van de wond werd steeds meer een gevecht (een teken dat ze toch wel pijn had). Ook begon ze slechter te eten en liep continu met de staart tussen de benen. We hebben toen besloten om niet af te wachten tot het leven lijden zou worden.
Vrijdagavond zijn ons pap en ik met haar naar de dierenarts gegaan waar ze rustig is ingeslapen. Een heel verdrietig en moeilijk moment…

Het moet voor jullie, als fokker, fijn zijn om te horen dat Vesta zo oud is geworden en bovendien eigenlijk altijd heel gezond en vitaal. Tot zo’n twee jaar geleden ging ze nog wekelijks mee naar het bos en ook de afgelopen maanden kon ze nog wandelingen van drie kwartier volhouden. Twee jaar geleden kwamen er twee kleinkinderen bij die over de grond begonnen te kruipen en waar veel aandacht naar toe ging, best een verandering voor een hond op leeftijd. Maar ook daar heeft ze zich moeiteloos aan aangepast. Kortom een hele fijne hond die we allemaal heel erg zullen gaan missen.

Groeten van de familie van Kollenburg uit Goirle

7 thoughts on “Ivesta”

Geef een reactie